Tom, Prisoners Assistance Nepal

SVC au Népal

 

Mäin Numm ass Tom Hoffmann, an ech sinn een Volontaire vir d’ONGD-FNEL , eng Organisatioun déi sech vir den Nepal asetzt, déi aus den Guiden an Scouten Lëtzebuerg ervir gaangen ass. An Zesummenaarbecht mam Service National de la Jeunesse war ech déi lescht 5 Méint am Nepal wou ech vir déi nepalesesch ONG Prisoners Assistance Nepal an engem Kannerheem geschafft hunn.

Am Januar 2018 hunn ech mech op den Wee gemaach. Mäin Ziel war Nepal, dat Land dat virun allem bekannt ass vir den héchsten Bierg vun der Welt, den Mount Everest. Ech sinn awer net dohin gaangen vir Tourist ze spillen, mee vir mech sozial ze engagéieren. Nepal ass leider nach ëmmer en äussert aarmt Land, dat richt virun dräi Joer vun engem Äerdbiewen getraff gouf. Wat genau mech do wäerd erwaarden wousst ech den Moment nach net. Un kennt en an der Haaptstad Kathmandu. Do hunn ech dunn och d’Cheffin vun der nepalesescher ONG getraff, d’Indira Ranamagar. Hat huet déi ONG gegrënnt vir den Gefängnissinsassen an dèren Kanner ze hëllefen. Leider setzen am Nepal och vill Onschëlleger am Prisong an oft mussen Kanner, déi soss keng Famill hunn oder wou d’Famill net déi finanziell Mettlen huet vir vir d’Kand ze suergen, dann mat hiren Elteren mat an den Prisong. Deenen Kanner gëtt dann gehollef an dem en se aus den Prisongen raushellt an hinnen en Heem gëtt an hinnen et erméiglecht eng Bildung ze kréien.

 An an genau sou engem Kannerheem hunn ech geschafft. Dat Heem war an engem Duerf, 17 Kilometer vun Kathmandu  an huet em déi honnert Kanner beherbergt. Do hunn ech dunn gelieft an geschafft. Aarbecht gouf et do genuch. Elleng war ech och sou gutt wéi ni, et waren bal déi ganzen Zäit nach aner Volontairen do, déi meescht waren aus Spunien oder Frankräich.Ech hunn ugefaangen an der Kichen ze hëllefen, well kachen vir 100 hongereg Kanner ass net einfach. Geméis schneiden, am Dëppen réieren an spullen waren meng nei Beschäftegungen. Z’iessen gëtt et do véiermol den Dag. Zweemol dovun gëtt et Dal Bhat, dat nepalesescht Nationaliessen. Dat ass Reis mat Geméis an Lënsenzopp déi en dann driwwerschëtt. Glécklecherweis huet d’Geméis an d’Lënsenzopp ëmmer vun Dag zu Dag variéiert. Leider verdréit eisen Kierper d’Iessen an sou engem friemen Land net direkt an dowéinst war ech dunn um Ufank bëssen krank.

Oofwieslungsaarm Ernierung, Toiletten an Form vun Plumsklo, heefeg Stroumausfäll an Stroossen déi engem Feldwee an neicht nostinn sinn déi markantsten Unzeechen dass en an engem aarmen Land ass. Vill Leit hunn wärend dem Äerdbiewen hiert Haus verluer an hunn keen Geld méi vir en neit ze bauen. Dei Leit liewen lo an provisoreschen Buden déi aus Wellenblech, Plastik an Bambus gebaut goufen. Well d’Leit sou aarm sinn, ass am Nepal och alles (wat net importéiert muss ginn) vill méi bëlleg. En gutt Mëttegiessen an engem nepaleseschen Restaurant huet do vläicht 4-5 Euro kascht.

Wann et dann keng Aarbecht an der Kichen gouf hunn ech mat den Kanner, déi 6 bis 17 Joer waren, gespillt. Fussball, Basketball, Cricket awer och Schach an nepalesesch Spiller waren den Kanner hier Fräizäitbeschäftegung.Eng Telé gouf et zwar, mee en Film gouf nëmmen seelen gekuckt, meeschtens Freides owes awer och net all Freiden. An d’Schoul missten d’Kanner natierlech och goen. Dei méi Jonk sinn an d’Schoul gaangen déi um Site vum Heem selwer war, déi méi Al hunn missten an d’Duerf selwer goen. Am Nomëtten gouf et dann och eng obligatoresch Stonn wärend der Hausaufgaben gemaach goufen. Do hunn ech natierlech och probéiert den Kanner sou gutt wéi méiglech zur Säit ze stoen. An Fächer wei Englesch oder Mathe konnt ech hinnen hëllefen. Nepalesesch konnt ech nëmmen bëssen, mee et ass duergaangen vir mech mam Kichenpersonal kennen ze verstännegen. Mat den

Kanner hunn ech Englesch geschwat, déi meescht konnten dat ganz gutt. Si waren enorm selbstänneg, wann do mol beim Owesiessen keen vum Personal do war hunn di al Meedercher alles gereegelt. Och hier Kleedung an Schouluniform hunn d’Kanner selwer, an natierlech op der Hand gewäsch. Hier Kummeren hunn si all Dag missten raumen an botzen genau sou wei den ganzen Site huet missten gekiert ginn.

Mat den alen Jongen sinn ech oft Gras vir hier Geessen an Büffelen schneiden gaangen, hunn am Gaart geschafft, Bambus op en Chantier transportéiert an hunn d’Reissäck bei d’Heem den Bierg erop gedroen

E bëssen Tourist war ech awer schonn, hunn zwou kleng Hüttenwanderungen am Himalaya gemaach an hunn natierlech och all d’Sehenswierdegkeeten zu Kathmandu gesinn. Nepal ass en wonnerschéint Land, ass awer plazeweis nach ëmmer zerstéiert, an den Dreck gëtt vun den Leit verbrannt oder einfach an d’Natur geheit. Dat ass awer doduerch bedenkt dass et keen Dreckskamion an keng Poubellen gëtt an d’Regierung sech net weider dorëms këmmert.

Ejenswann waren déi 5 Méint awer och eriwwer an ech hunn mengen nepaleseschen Kanner an Kollegen missen Äddi soen an mech erëm an den Fliger vir op Lëtzebuerg missten setzen. Lo schaffen ech nach en Mount am Büro vun der ONGD-FNEL wou ech méi iwwert d’Fonctionnement vun enger ONG wäert léieren. 

Et war eng schéin Zäit an d’Experienze déi ech gemaach hunn, war et definitiv derwäert Lëtzebuerg an all meng Kollegen an Famill en Zäit net ze gesinn, an hunn mech zu eng méi selbstänneger Persoun gemaach.